ديگران در تب و تاب شب عيدند ولي 

 

مثل يک سال گذشته به تو مشغولم من.....

با آنكه مرا از دل خود راند بگوييد/

 

ملكي كه در آن ظلم شود،دير نپايد.

عمر زاهد همه طى شد" به تمناى بهشت "او ندانست که در" ترک تمناست"بهشت اين چه حرفيست که در  "عالم بالاست بهشت"هر کجا وقت خوش افتاد، همانجاست بهشت....دوزخ از تيرگي بخت درون من و توستدل اگر تيره نباشد همه دنياست بهشتصائب تبريزي  

عاشق نشدي زاهد، ديوانه چه ميداني؟در شعله نرقصيدي، پروانه چه ميداني؟لبريز مي غمها، شد ساغر جان منخنديدي و بگذشتي، پيمانه چه ميداني؟يک سلسله ديوانه، افسون نگاه اواي غافل از آن جادو، افسانه چه ميداني؟من مست مي عشقم، بس توبه که بشکستمراهم مزن اي عابد، ميخانه چه ميداني؟عاشق شو و مستي کن، ترک همه هستي کناي بت نپرستيده، بتخانه چه ميداني؟تو سنگ سيه بوسي، من چشم سياهي رامقصود يکي باشد، بيگانه چه ميداني؟دستار گروگان ده، در پاي بتي جان دهاما تو ز جان غافل، جانانه چه ميداني؟ضايع چه کني شب را، لب ذاکر و دل غافلتو ره به خدا بردن، مستانه چه ميداني؟ مولانا  

"غربت " آن است که با جمعي و جانانت نيست.